Szukaj

Kategorie

Polecane

Kalendarz

    Grudzień 2017
    P W Ś C P S N
    « maj    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031

W historii fotografii pojawia się kilka istotnych nazwisk. Bardzo dużą rolę w rozwoju technik malowania światłem odegrali specjaliści z chemii, fizyki oraz inżynierii. Niezwykle ważną postacią jest Joseph Niepce. Francuski naukowiec, z wykształcenia fizyk, uzyskał pierwszą czarno białą fotografię. Było to ogromne osiągnięcie jak na początek dziewiętnastego wieku. Udoskonalaniem metod rejestracji zajął się Louis Daguerre. Wielu fotografów uznaje francuskiego malarza za właściwego twórcę nowej dziedziny w sztuce. Dagerotypia, czyli robienie odbitek na metalowych płytkach, przetrwała aż do dwudziestego wieku. Za kolejna rewolucję odpowiada fizyk James Maxwell. Opracował on metodę otrzymywania kolorowych zdjęć. Pomysł podchwyciły korporacje Kodak, Lumiere i Agfa. To właśnie pracownicy tych firm przyczynili się do dalszego rozwoju fotografii. Współczesna technologia cyfrowa ma bardzo wielu twórców. Nad cyfryzacją pracują członkowie dużych grup badawczych. Zazwyczaj prowadzą one działania na zlecenie liderów z branży elektronicznej.

Każdy artykuł czy program telewizyjny powinien mieć dokładnie zdefiniowany temat. Odbiorca musi bez większych problemów rozumieć, o czym się do niego mówi. Nie inaczej wygląda sytuacja w przypadku fotoreportażu. Autor zdjęć ma przed sobą ogromne wyzwanie. Za pomocą samych obrazów o wiele trudniej przedstawić temat. Czasem pomagają krótkie podpisy pod fotografiami. Pomysł tworzenia dokumentacji w postaci graficznej narodził się w USA. Bardzo szybko zyskał zwolenników na całym świecie, również w Polsce. Dobrze przygotowane materiały stanowią bardzo atrakcyjny sposób na omówienie jakiegoś problemu. Jednak ze strony dziennikarza wymaga to sporo pracy i zaangażowania. Aby nazwać zbiór zdjęć fotoreportażem, musi zawierać co najmniej trzy fotki. Powinny ukazywać konkretne miejsca, ludzi i sytuacje. Ważne, aby nie naginać faktów. Obrazy mają pokazywać prawdę w sposób swobodny i naturalny. Fotografia reportażowa w niczym nie przypomina wystylizowanych sesji mody. Liczą się nie tyle wrażenia estetyczne, co uczucia odbiorców. Im większe emocje wzbudzają zdjęcia, tym lepiej.

Pierwsze udane zdjęcie powstało dopiero w dziewiętnastym wieku. Jednak historia fotografii sięga znacznie dalej w przeszłość. Już dwa stulecia przed słynnym zdjęciem Niepcea odkryto niezwykłe właściwości soli srebra. Pod wpływem światła białego związek chemiczny ulega zaczernieniu. W pewnym stopniu światłoczułością charakteryzują się również azotany. Wkrótce jeden z niemieckich inżynierów, Johann Heinrich, uzyskał dość dobre odwzorowanie obrazu na płytce z białej kredy. Oczywiście wcześniej pokrył ją związkiem srebra. Przełomem w sztuce malowania światłem okazało się pstryknięcie czarno białego zdjęcia przez Niepcego. Po kilku latach opracowano skuteczną metodę rejestracji na miedzianej płytce pokrytej jodkiem srebra. Pod koniec ubiegłego wieku intensywnie rozwijała się fotografia analogowa. Zdjęcia zapisywano w postaci negatywów na kliszy, a następnie wywoływano w serwisie. Dzisiaj nikt już nie biega z rolkami z aparatu. Rynek zdominowały urządzenia z wbudowanymi układami optoelektronicznymi. Technologia cyfrowa odmieniła oblicze współczesnej fotografii.

Dzisiaj nikt już nie wywołuje zdjęć z kliszy fotograficznej. Żyjemy w czasach intensywnego rozwoju elektroniki. Prędzej czy później musiało dojść do cyfryzacji metod zapisywania obrazów. W technologii cyfrowej nie stosuje się jakichkolwiek barwników. Aparaty mają wbudowane specjalne układy optoelektroniczne. Przetworniki rejestrują promieniowanie o odpowiedniej długości fali. Następnie sygnał ulega przekształceniu w impuls elektryczny, czytelny dla każdego komputera. Na rynku dostępne są urządzenia kompaktowe oraz lustrzanki. Coraz więcej producentów montuje aparaty w telefonach komórkowych. Metoda cyfrowego rejestrowania zdjęć całkowicie odmieniła pracę fotografów. Jest ona teraz o wiele prostsza i tańsza. Na przeciętny aparat czy kamerę może sobie pozwolić praktycznie każdy z nas. Dzięki wbudowanemu wyświetlaczowi istnieje szansa na wprowadzenie poprawek albo powtórzenie ujęcia. W domu możemy zgrać dane na komputer i obrobić fotki za pomocą specjalnych programów. Usunięcie odbitego światła czy zbędnych elementów krajobrazu podnosi wartość zdjęcia.

Prace nad rejestracją kolorowych zdjęć rozpoczął szkocki naukowiec James Maxwell. Pierwszy tego typu obraz powstał w drugiej połowie dziewiętnastego wieku. Słynna Tartanowa Wstążka na zawsze odmieniła oblicze fotografii. W metodzie analogowej zdjęcia zapisuje się na specjalnej kliszy w postaci pozytywu lun negatywu. Można je wywołać na dwa sposoby, addytywny albo subtraktywny. Jeżeli dodamy do siebie trzy barwy podstawowe, w efekcie uzyskamy czystą biel. Jest to addytywna technika odtwarzania obrazów. W przypadku rejestracji subtraktywnej nałożenie kilku warstw kończy się uzyskaniem czerni. Na początku na obiektyw aparatu nakładano szklane, odpowiednio barwione filtry. Wraz z rozwojem technik fotograficznych, system przesłon uległ wielu modyfikacjom. Pionierami w dziedzinie kolorowych zdjęć okazały się spółki Lumiere, Agfa oraz Kodak. Dzięki intensywnej, niezależnej pracy wspomnianych firm aparaty rejestrujące zdjęcia trafiły na rynek. Miłośnicy fotografii zyskali szansę na samodzielne, amatorskie uwiecznianie barwnych obrazów. Współcześnie zdjęcia kolorowe stanowią około dziewięćdziesiąt procent wszystkich prac sławnych fotografów. Zdjęciami monochromatycznymi zajmują się przede wszystkim hobbyści.

Anna-Lou „Annie” Leibovitz bardziej znana ze swojego pseudonimu jako Annie Leibovitz jest jedną z najpopularniejszych fotografek świata. Pochodzi ona ze Stanów Zjednoczonych. Urodziła się w 1949 roku w stanie Connecticut. Specjalizuje się w fotografii portretowej. Jest głównie znana z fotografowania gwiazd światowej formatu, na przykład Michaela Jacksona, Meryl Streep, Whoopi Goldber czy Andyego Warhola. Najbardziej znane zdjęcia Annie Leibovitz to te przedstawiające piosenkarza Johna Lennona ze swoją żoną Yoko Ono, które zostały wykonane tuż przed tragiczną śmiercią Lennona. Annie Leibovitz podczas swojej kariery współpracowała z wieloma prestiżowymi pismami, między innymi z Vanity Fair, Newsweek, New York Times, Life, Paris Match czy Time. Jej kariera fotograficzna rozpoczęła się w 1970 roku, kiedy została zatrudniona jako główny fotograf niezwykle popularnego w tamtych czasach magazynu muzycznego Rolling Stone. Fotografka oprócz wykonywanego zawodu fotografa zajmuje się także pisaniem książek.

James Pickett, światowej sławy fotograf portretowy stworzył zestaw wskazówek, które warto jest stosować podczas wykonywania zdjęć portretowych. Pierwszą z zasad jest samodzielne ustawianie punktu ostrości. Jest to szczególnie ważne w fotografii portretowej, ponieważ to jaka część twarzy czy ciała jest wyostrzona jest kwestią najbardziej istotną w portrecie. Najlepiej jest ustawiać ostrość na oczach fotografowanej postaci, jeśli nie mamy innego zamysłu danej fotografii. Do fotografii portretowej najlepiej jest używać obiektywów, których wartość ogniskowej wynosi ponad 50mm. Im mniejsza wartość ogniskowej obiektywu, tym większe są zniekształcenia na fotografii. Dlatego do fotografii portretowej powinniśmy używać wyższych wartości ogniskowych. Zdjęcia portretowe powinniśmy zapisywać w pamięci aparatu w formacie RAW. Dzięki temu na zdjęciu zachowają się wszystkie dane, które zostały przesłane na matrycę podczas naświetlania. Zdjęcia portretowe powinny być wykonywane podczas wschodu lub zachodu słońca, lub też w nieco pochmurny dzień.

Henri Cartier-Bresson to jedna z ważniejszych postaci w historii fotografii. Cartier-Bresson był fotografem pochodzącym z Francji. Żył w latach 1908 – 2004. Zajmował się on głównie fotografią reportażową. Przez wielu jest on uważany za twórcę i ojca fotoreportażu. Zdjęcia Cartier-Bressona były wykonywane głównie aparatem firmy Leica z obiektywem o ogniskowej 50 mm. Jego fotografie były publikowane w najważniejszych czasopismach na całym świecie. Powstało także wiele wystaw jego fotografii zarówno w Stanach Zjednoczonych jak i w różnych krajach Unii Europejskiej. Jedna z wystaw tego fotografa była pierwszą w historii wystawą fotograficzną, która pojawiła się w paryskim muzeum Luwr. Była to wystawa o nazwie The Decisive Moment. Wraz z trzema innymi fotografami założył on w 1947 roku w Paryżu własną agencję fotograficzną, która stała się znana na całym świecie. Przygoda Cartier-Bressona z fotografią zaczęła się w 1931 roku po ukończeniu studiów malarskich oraz filozoficznych na uczelni w Cambridge.

Fotografowanie nocą wymaga o wiele więcej precyzji i umiejętności niż fotografowanie w ciągu dnia przy dobrych warunkach oświetleniowych. Do wykonywania zdjęć nocą konieczne jest użycie statywu, na którym montujemy aparat i ustawiamy w wybranym miejscu. Podczas nocnego fotografowania konieczne jest ustawienie w trybie aparatu dłuższego czasu naświetlania. Czas ten powinien wynosić około 10 sekund, jednak może to być także większa wartość. Oznacza to, że przy takim ustawieniu migawka będzie otwarta przez 10 sekund i właśnie przez taki okres czasu obraz będzie rejestrowany w aparacie. Dzięki temu możemy na przykład osiągnąć efekt rozmycia świateł przejeżdżających samochodów. Efekt ten jest zapewne znany wielu osobom, jednak nie wszyscy wiedzą jak można go osiągnąć. Pamiętajmy o tym, aby podczas nocnego fotografowania korzystać z samowyzwalacza. Jest to bardzo ważne, ponieważ dzięki temu nie poruszymy aparatu podczas spuszczania przycisku migawki i zdjęcie będzie wyostrzone oraz nieporuszone.

Liczne porady dotyczące fotografowania są dostępne w książkach fotograficznych oraz w Internecie. Jest to duża pomoc dla fotografów amatorów, którzy rozpoczynają swoją przygodę z fotografią. Porady takie udzielane są przez bardziej doświadczonych fotografów. Radzą oni między innymi, aby rozpocząć od poznania swojego aparatu wraz ze wszystkimi jego funkcjami. Pozwoli to na szybkie i sprawne zmienianie trybów fotografowania. Jest to szczególnie ważne na przykład w fotografii reportażowej. Doświadczeni fotografowie zachęcają także, aby korzystać z ręcznego ustawiania ostrości. Dzięki temu sami wybieramy punkt w kadrze, który chcemy aby był wyostrzony. Przy automatycznym ustawianiu ostrości nie zawsze efekt na zdjęciu jest zadowalający, ponieważ jakość może nam „uciec” na inny punkt kadru. Dobrą radą jest także to, aby każde zdjęcie było przemyślane. Odradza się wykonywanie mnóstwa zdjęć, które są nieprzemyślane, a przez to zazwyczaj nie są ciekawe i wartościowe. Lepiej jest zastanowić się, co chcemy na zdjęciu ukazać.

Blog fotografia Copyright © 2017. All Rights Reserved.